Odeljak IV

Specifični uslovi inkarnacije

Razlike u polovima kao specifičan vid dualnosti

Upojedinjena duša ima svoj koren u beskonačnom, bezobličnom, bespolnom i nedeljivom biću Boga, koji je izvan svih oblika dualnosti ili evolucije. Dualnost i evolucija pojavljaju se sa nastankom upojedinjene duše, mada se neki posebni oblici dualnosti, kao što je razlikovanje polova i privlačenje zasnovano na polnosti, javljaju tek u kasnijim fazama evolucije. Gde god je subjekat i objekat, tu je i dualnost – odnosno, s jedne strane je centar svesti, ma kako prigušen i nejasan bio, a sa druge, njegovo okruženje. Seks je, pak, specifičan izraz životne energije i telesnog privlačenja koji podrazumeva razlikovanje oblika, te specifičnu vezanost psihe za oblike.

Polnost u podljudskim oblicima

U mineralnom carstvu ne postoje polne razlike. U biljnom svetu pojavljuju se razlike medu polovima sa posebnim biološkim funkcijama. Biljke nisu svesne svoje polnosti jer njihova rudimentarna svest ne uočava razlike među oblicima. Kontakt između muškog i ženskog pola kod biljaka i drveća (usled pričvršćenosti za podlogu) uspostavlja se posredno preko vetra, pčela itd.

Stoga se, sa stajališta evolucije formi, može reći da se diferencijacija polova javlja još na nivou biljaka i drveća; ali sa stanovišta njihove svesti, ne može se reći da postoje ikakve polne razlike jer svest sveta flore još nije obojena polnošću.

U evoluciji polne dualnosti, biljke se nalaze u sredini između mineralnog sveta u kome nema polnih razlika i ptica i životinja gde su se te razlike u potpunosti uobličile. Pre nego što se inkarnira u prvu ljudsku formu, duša dospeva do pune svesti i snage u svojoj poslednjoj životinjskoj formi, koju potom odbacuje da bi preuzela ljudsko telo.  Reinkarniranju upojedinjene duše kroz ljudske forme prethodi njeno uzastopno inkarniranje u podljudskim formama.

Polnost oblikuje psihu

Kod životinja polnost ne samo da se izražava kroz različite telesne aktivnosti, već je to duboko ukorenjen faktor koji utiče na životinjsku svest. Nasleđujući i svoja tela i svoju svest od visoko razvijenih životinja, na primer od majmuna, ljudska bića takođe bivaju podvrgnuta polnim razlikama. Kod ljudi je polnost u toj meri razvijena da više ne utiče samo na telo. Ona suštinski utiče i na psihu, koja sada teži da se izrazi posredstvom tela, u muškom ili ženskom obličju.

Muške i ženske inkarnacije

Pošto postigne ljudsko obličje, duša se po pravilu više ne vraća u životinjski oblik; slučajevi nazadovanja u podljudske oblike ekstremno su retki. Kada jednom postigne status ljudskog bića, duša prolazi kroz nebrojene inkarnacije u ljudskom obličju. Ljudska obličja mogu biti muška ili ženska u zavisnosti od sanskara i spiritualnih po treba duše. Prednost ženskog obličja sastoji se u tome što Sadgurui, pa čak i Avatar, moraju doći na svet posredstvom njega. Prednost muškog obličja sastoji se u tome što ga preuzima većina Sadgurua. Dok žene mogu biti sveci i Sadgurui, Avatar se uvek pojavljuje u muškom obličju.

Osobenosti neke inkarnacije određuju sanskare

Opšte prednosti i nedostatke jedne inkarnacije uvek određuju specifične sanskare koje je duša prikupila u prošlosti. Potrebe za daljim napredovanjem duše određuje priroda nataloženih sanskara. Prema tome, ove nataložene sanskare određuju da li će se duša inkarnirati na Istoku ili na Zapadu, u muškom ili ženskom obličju, u ovom ili onom vremenskom razdoblju. Odlike određene inkarnacije ne zavise samo od pola inkarnirane duše, već i od vremenskog razdoblja inkarnacije, te da li duši odgovara život kakav se vodi na istočnoj ili na zapadnoj hemisferi.

Istok i Zapad

Uopšteno rečeno, Istok se danas razvija više u spiritualnom no u materijalnom pravcu, tako da istočnjački um oseća spontaniju težnju za Bogom. A Zapad se, u celini gledano, razvija više u materijalnom no u spiritualnom pravcu, pa zapadnjački um spontanije teži intelektualnom i umetničkom izrazu. Inkarnacija na Istoku nosi sa sobom jaču težnju za spiritualnim životom nego inkarnacija na Zapadu, dok inkarnacija na Zapadu nosi sa sobom jaču težnju za materijalnim životom nego inkarnacija na Istoku. Ali duša, pre no što se oslobodi opterećenja podeljenog života, mora da iskusi i materijalni i spiritualni vid života. Zato se ista duša mora inkarnirati kako na Istoku tako i na Zapadu.

Promena hemisfere

Ako je duša proživela mnogo uzastopnih inkarnacija na Istoku, a posle toga se inkarnirala na Zapadu, ona će sa sobom poneti impresije koje je nakupila dok je bila inkarnirana na Istoku; i mada živi na Zapadu, vodice život suštinski usklađen sa istočnjačkim modelom življenja. Ako je duša proživela mnogo uzastopnih inkarnacija na Zapadu a potom se inkarnirala na Istoku, ona će sa sobom poneti impresije koje je nakupila tokom svog života na Zapadu; i mada živi na Istoku, ona će voditi život u skladu sa zapadnjačkim modelom života. Događa se, na primer, da evropska duša preuzme na sebe formu Hindusa ili hinduska duša formu Evropejca. Valja imati na umu da ta razlika ima veze samo sa prošlim inkarnacijama i sanskarama, a daje duša, sama po sebi, iznad takvih razlika.

Istorijska razdoblja

Mogućnosti koje pružaju muške ili ženske inkarnacije nisu strogo utvrđene. One se menjaju u skladu sa vremenskim razdobljima i prema tome da li se inkarnacija odvija na Istoku ili na Zapadu. U nekim istorijskim razdobljima su muškarci aktivniji, energičniji i naginju materijalnim stvarima više nego žene. U drugim razdobljima je upravo obrnuto. Nekada davno su žene Istoka bile hrabre i obrazovane. Nijedna žrtva učinjena za sreću i blagostanje njihovih muževa nije im bila prevelika, a njihova duhovna skromnost je bila takva da su se prema svojim muževima ophodile kao prema bogovima. Sada prosečni muškarac sa istočne hemisfere gorljivije stremi duhovnim idealima od prosečne žene, baš kao što današnja prosečna žena na Zapadu više naginje spiritualnim idealima od prosečnog muškarca. Muškarac koji živi na Istoku razlikuje se od muškarca koji živi na Zapadu, a žena koja živi na Istoku razlikuje se od žene koja živi na Zapadu.

Interesantno da se jedna ista duša, u pogledu spiritualnih ili materijalnih pitanja, odnosi prema suprotnom polu naizmenično superiorno, inferiorno ili ravnopravno, što zavisi od vremenskih, geografskih i telesnih obeležja njene inkarnacije.